oj…czas na sen -Studio Teatralne PRÓBY 2011

scenariusz i realizacja: Irena Lipczyńska, Tomasz Mazur, Bogdan Żyłkowski na podstawie piosenek Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego

Poduszkowce – Karol Nowak, Grzegorz Babicz, Adam Dassuj, Tadeusz Garczarek, Alicja Adamiak, Marcin Wichtowski, Bartosz Figaj, Dawid Kobiela, Nicole Kulesza, Tomasz Bąkowski, Oskar Pozorski, Marta Pilarska, Zuzanna Stach, Martyna Kwaśnik, Paulina Brygier, Jan Hiedrych, Iza Kaczmarek, Zuzanna Lipowicz, Anna Zachciał, Cyryl Skiba, Szymon Maćkowiak, Krzysztof Szafran, Anna Listwoń, Karolina Martin, Filip Dolata, Marcin Starosta, Piotr Pasek

 

” W szarości i beznadziei polskiego socjalizmu rodz’i się przepiękna perła „Kabaret Starszych Panów”. Wówczas byłam dzieckiem, któremu pozwolono ogląda ów kabaret w telewizji. Na tle propagandowych wrzasków politycznych można było podziwiać kulturę słowa i w każdym caly elegancję Jerzego Wasowskiegi i Jeremiego Przybory. Kalina Jędrusik, Barbara Krafftówna, Irena Kwiatkowska, młodziuni Wojciech Młynarski i inni –wszyscy nas zachwycali swoim wdziękiem.

Piosenki pamiętam dobrze, gorzej z etiudami teatralnymi czy też skeczami, których było kilka w każdym programie. Lwia część obsadowa „ Studia próby” opowiada nam o tym jak czuje i rozumie ten absolutny wyjątek sprzed pięćdziesięciu lat.

Proszę Państwa!

Ileż tam kolorów, nastrojów, subtelności, dwuznaczności i wreszcie tajemnic młodych wykonawców. Epizod z futrem bawi swoją absurdalnością. Następny dzieje się w przedziale pociągu – śmieszny dialog- świetnie zagrany. I jeszcze jeden w mieszkaniu samotnej acz żonatej kobiety. Dużo, dużo serdecznego śmiechu, wiele spontanicznych reakcji. Oni sa po prostu tak wspaniali, że ruszyliby największego malkontenta. Śpiewają z taką radością, z taka siłą i przekonaniem, że nic tylko obrzucić ich wszystkich kwiatami.

Proszę Państwa!

Piosenki” w czasie deszczu dzieci się nudzą”, „już kąpiesz się nie dla mnie”, „odrobina mężczyzny”, „odrażający drab”, „szuja”… aż mi tchu brakuje, żeby wymienić wszystkie tytuły.

Proszę mi się nie dziwić, że nie recenzuję poszczególnych utworów ponieważ pisanie  i czytanie trwałoby kilka godzin. Prawda. Nie umiem kłamać!

Scenografia : duża piaskownica i poduszki, wiele czerwonych i białych poduszek – znaki teatralne, którymi bawią się wykonawcy.

A ruch sceniczny…..? Nie. Dość! Przyjdźcie Państwo zobaczyć. A co pozostaje po wyjściu z tego przedstawienia!? Uf! Ile powietrza! Aż chce się żyć!

Recenzent

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

17 − ten =